10 kwietnia 2010 r. Polska doznała wstrząsu otrzeźwienia ze stanu pozorowania rzeczywistości, ze stanu biernego samozadowolenia.
     Na matactwo Rosji i Polski Ludowej wokół prawdy o Katyniu nałożyła się obawa o matactwo wokół prawdy o smoleńsko-katyńskiej tragedii.
     W katastrofie poległo w niejasnych okolicznościach dwóch prezydentów utrzymujących realną ciągłość z tradycją Najjaśniejszej Rzeczypospolitej i 94 towarzyszące im osoby stanowiące trzon ustrojowy państwa. Reprezentowali to co najlepsze w Polsce po transformacji ustrojowej w 1989/90 roku.
     Data 10 kwietnia 2010 stanowi cezurę III Rzeczypospolitej. Katastrofa smoleńska to wyzwanie dla odnowienia tożsamości kulturowej, politycznej i obyczajowej wspólnoty jaką stanowi Naród Polski.
     Ta śmierć zobowiązuje:
     Aktualne stało się pytanie o wybór motywacji i tożsamości poszczególnych jednostek jak i wspólnoty do której się chce przynależeć nie tylko przez determinację urodzenia i bytowania, ale z własnego wyboru.
     Czy nasza podmiotowość i suwerenność nie doznały na przestrzeni ostatnich lat ograniczenia, którego katastrofa smoleńska jest wymownym skutkiem?
     Czy kamień węgielny odrzucony nie powinien, stać się fundamentem budowy nowego modelu funkcjonowania Państwa i Narodu Polskiego?
     W trzydziestą rocznicę odzyskania suwerenności przez utworzenie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego ?Solidarność?, w 90-tą rocznicę obronienia Europy przed degradującym cywilizacyjnie najazdem barbarzyństwa sowieckiego ? należy te pytania postawić każdemu, kto pretenduje do jakiejkolwiek politycznej roli w naszym państwie.

Z mec. Piotrem Łukaszem Andrzejewskim, senatorem, rozmawia Marcin Austyn ("Nasz Dziennik" z 13 kwietnia 2010 r. Nr 86 (3712).

Po katastrofie prezydenckiego samolotu polska prawica staje przez dużym wyzwaniem. Zabrakło ludzi, którzy dotąd nadawali jej ton...
- Jest to ogromne wyzwanie dla Polski, dla nas, by spojrzeć na rzeczywistość w perspektywie dalszej niż tylko krąg dnia dzisiejszego. To wyzwanie, które wskazuje, że Polska już taka sama nie będzie z różnych powodów. Dzisiaj trzeba zdać sobie sprawę, gdzie jest miejsce Polski w Europie, jakie są jej wyzwania dziś i w historii. Te dwa punkty widzenia muszą się połączyć, abyśmy poważnie i z należytym szacunkiem uczcili tę ofiarę oraz jej sprostali. Najlepsi parlamentarzyści i prezydenci, którzy połączyli II i III Rzeczpospolitą - prezydent Ryszard Kaczorowski, prezydent Lech Kaczyński i wszystkie postaci, z którymi identyfikowaliśmy nasz program, są już w sferze ducha, a nie materii. Wydaje mi się, że w tej chwili pojawiła się potrzeba głębokiej refleksji dotyczącej nie tylko sfery moralnej, tragizmu zdarzenia, lecz także odpowiedzialności. To jest czas egzaminu dla Narodu Polskiego z odpowiedzialności za własne losy - tu, wewnątrz kraju, i poza nim. Dziś świat zdał sobie sprawę, czym obciążona jest historia Polski i jak będzie się ona dalej kształtować. Nie możemy tego zmarnować.